เอนทรี่นี้งดรั่ว

เมื่อวันที่ 9 เดือน 11 ปี 2009 เป็นวันครบรอบ 20 ปี การล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน
(แต่วันนี้เป็นวันฉลองนักบุญมาร์ตินนะเออ โพสท์เลยมาสองสามวัน ช่างมันเถิดเนอะ)



ยังมีใครจำภาพกำแพงที่คั่นกลาง แบ่งเมืองหลวงอย่างเบอร์ลินออกเป็นสองส่วนได้บ้าง กำแพงที่แยกพี่กับน้อง แบ่งแยกพ่อกับลูก แบ่งแยกครอบครัว หรือแม้กระทั่ง แบ่งแยกความเป็นชาติเยอรมัน ออกจากกัน

ตลอดเวลาราวๆ ปี ที่กำแพงสีขาวตั้งตระหง่าน มีคนมากมายที่พยายามไขว่คว้าอิสรภาพทุกวิถีทาง บ้างก็ทำสำเร็จ แต่บ้างก็ต้องจบชีวิตลง

ภาพเหล่านั้น ยังคงติดตาชาวเยอรมันทุกคนมาจนวันนี้ ยากที่จะลืมเลือนไปจากหน้าประวัติศาสตร์ได้

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองปิดฉากลงด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายอักษะ (เยอรมัน และ ญี่ปุ่น อิตาลีไม่เด่นขนาดนั้น ไม่ใช่เฮตาเลียนะยะหล่อน) เยอรมนี ดินแดนที่เคยเข้มแข็งและเป็นปึกแผ่น ถูกแบ่งแยกออกเป็นสี่ส่วน ภายใต้การปกครองของฝ่ายพัธมิตรสี่ประเทศ อันได้แก่ อเมริก ฝรั่งเศส อังกฤษ(ไม่แน่ใจว่าใช่ฝรั่งเศสกะอังกฤษรึเปล่า แต่ราวๆนี้) และ รัสเซีย

แต่ด้วยผลประโยชน์ที่ไม่ลงตัว จนเกิดสงครามเย็น ฝ่ายรัสเซีย ตัดสินใจแยกตัว และได้สร้างกำแพงแบ่ดินแดนภายใต้การปกครองของตัวเอง เยอรมนีถูกแบ่งเป็นสองส่วน เมืองหลวงที่เคยรุ่งเรืองอย่างเบอร์ลิน กลับถูกแบ่ง ชนชาติเยอรมัน ถูกคั่นกลางด้วยรั้วเหล้ก และ กำแพงสีขาว

 

ตลอดเวลา 40 ปี ที่ชาวตะวันออกทำได้เพียงแต่มองข้ามกำแพงนั้นไป ทำได้แค่เพียงอิจฉาในอิสรภาพของตะวันตก และ ทนอยู่ภายใต้การปกครองระบอบคอมมิวนิสต์

เด็กายทุกคนในฟากตะวันออก เติบโตขึ้นมาเพื่อเป็นทหาร พวกเขาต้องสังหารผู้คนที่ไร้ความผิดไปมากมาย โดยที่พวกเขาไม่ต้องการ

อิสระภาพของชาวตะวันออกถูกจำกัดในขอบเขต พวกเขาไม่ได้รับอณุญาตให้รับสัญญาณอะไร ไม่ว่าจะเป็นโทรทัศน์ หรือ วิทยุ จากฟากตะวันตก การสื่อสารทั้งหมด ถูกควบคุมโดยทหาร

จนกระทั่งปี 1989 ปีที่ทุกคนในชาติตัดสินใจฮึดสู้ พวกเขารวมพลัง รวมกันอย่างสามัคคี โดยไม่เกรงกลัวต่ออำนาจใดๆของทหาร สิ่งเดียวที่พวกเขาต้องการคือเยอรมนีที่เป็นหนึ่งเดียว พวกเขาใช้ความสามัคคี ทำลายกำแพงลง พี่ได้พบพานกับน้อง พ่อได้พบกับลูกชาย ครอบครัวได้พบหน้ากัน เยอรมนีรวมเป็นหนึ่งอีกครั้ง

 

 

แต่เวลาสี่สิบปีที่หายไป ถึงแม้ว่าภายนอกจะยังเหมือนเดิม แต่มีหรือที่ใจคนจะไม่เปลี่ยน เหมือนกับภูเขาน้ำแข็ง ที่ เราไม่สามารถมองไปยังรากฐานที่ซ่อนอยู่ใต้น้ำได้........

 

ปอลิง ฝากไว้ ไม่อยากเห็นคนไทยแบ่งชาติด้วยกำแพงในหัวใจ เราโชคดีแค่ไหน ที่เป็นไทยหนึ่งเดียว มาจนทุกวันนี้

 Information by People in west germany

Original text by Soel_

 

 

 

edit @ 12 Nov 2009 03:25:45 by _SoEl_

Comment

Comment:

Tweet

โอ๊สสสสส!!Hot!

#1 By zkrap on 2009-11-12 03:28